27-09-16

hemelploffingen



De hemel ontplofte een klein beetje.

24-09-16

Ik hoor de ramen
Het verkeer
Fluisterend naar binnen
Tramsporen piepend
Op het ritme van de dag

De zon is een straatlantaarn
De radio een huisgenoot
Om 3 uur 's nachts voor de deur


(want het was te lang geleden dat ik nog een gedichtje schreef)

23-09-16

ik ging op kot


Na een paar uur alleen te zijn begon ik al tegen mezelf te praten. Ik vroeg me af of ik de deur op slot moest doen als ik even naar de wc ging. Ik vroeg me af of ik onderweg een huisgenoot zou tegenkomen. En of ik echt al eten moest maken wanneer ik honger had. "Lise," ging het dan, "ik heb honger maar het is vijf uur. VIJF uur. Een mens kan toch nog geen avondeten eten om vijf uur." Ik hoop maar dat de muren niet te dun zijn. Ik vroeg me nog veel meer af, zoals: is er een douche planning waar ik niets van af weet? (Ik helemaal bang dat ik iemands beurt zou inpikken als ik gewoon om halfacht zou douchen zoals meestal), en of het meisje aan de overkant zou antwoorden als ik een bloknoot voor het raam hield, met de vraag 'Ben jij Kiki?' als opschrift. (Lang verhaal)

Voor dit alles zette ik even een Ikea bed in elkaar. Volgens mij ben ik heen en terug de hel door gegaan.

Deze eerste nacht in m'n kot legde ik vast in enkele foto's. Want waarom ook niet? Foto's zijn leuk en mijn kot is leuk. Foto's foto's leuk leuk.







13-09-16

morgenrood rozenblad


Op deze twee eerste foto's zie je waarschijnlijk de meest uitgeveegde tekening ooit. Maar goed, laten we ons daar maar niet druk om maken. Vegen geven karakter, toch? (Niet dat deze al felrode tekening dat nodig had) Ik maakte deze tekening op de laatste dag dat ik nog echt 'thuis' woonde. Nu zit ik in Gent. Op kot. Alleen. Ik lijk 10 keer zoveel tijd te hebben als in de vakantie. Vreemd, aangezien ik me voor 60 volle studiepunten heb ingeschreven op school. Ik kwam er pas net achter dat de meeste mensen zich voor minder inschrijven, omdat het anders te zwaar is. Ik denk dat ik het wel aankan, toch? Maar dus, als ik ineens van het internet en uit het sociale leven verdwijn, is het dus daardoor. 'De zware studie'. 



Dit is het plantje dat ik natekende. Een 'pilea', oftewel vriendschapsplant. Volgens het verhaal mag je de stekjes alleen doorgeven aan mensen om wie je heel veel geeft. Ik weet al aan wie ik m'n baby pilea's ga doorgeven als m'n plant stekjes krijgt :) De foto's hieronder nam ik in m'n nieuwe kamer.



10-09-16

heel veel oeps


Juist ja. Ik had gezegd dat er posts online zouden komen terwijl ik weg was. Daar is niets in van huis gekomen. Oeps. Ik ben nu dus weer thuis, in mijn ouders hun huis, maar binnenkort verhuis ik naar het prachtige kamertje dat je hierboven op de foto ziet. Ohja, nog iets wat de afgelopen week is gebeurd: Lieve Lise maakte te veel strandfilmpjes, waardoor het geheugen van haar laptop vol raakte. Met als resultaat dat ik dus geen nieuwe foto's van m'n Nikon op de blog kan krijgen. Dubbel oeps. Vandaar dat deze foto (en de foto's van het schetsboek gifje) met m'n iPhone zijn gemaakt.

Wanneer m'n laptop dus gefixt is (aka, wanneer ik het over m'n hart heb gekregen om al die filmpjes te verwijderen) komen er weer nieuwe dingen online, waaronder foto's van alle mooie hoekjes van m'n kot (exclusief raam dat met ducttape vast zit), en het filmpje dat ik aan zee maakte.

07-09-16

sneeuwvogel met zonnesproetjes


Het was donderdag, het was warm, en het was de eerste keer dat ik van een echt model foto's maakte. Ofja, geen echt model. Een bijna echt model. Een model in wording? Enfin, iemand die vrijwillig op de foto wou. Samen met Britt en model Merel waagde ik me in de hitte van het bos van de Baron in Edegem (geweldig moment voor een fotoshoot, zo midden in een hittegolf), van schaduw naar schaduw huppelend, om enkele mooie foto's te maken. Dit is het resultaat.






Alle credits voor dit idee van bovenstaande foto gaan naar Britt. Ook de mooie hoed die Merel af en toe aanheeft is van haar. De titel van deze blogpost is trouwens een verwijzing naar Merels totem ('goedlachse sneeuwstormvogel') en de zonnesproetjes op de eerste foto. Ja, dat woord is verzonnen. Het was dat of 'sterrenstofgefonkel', maar dat klonk niet mooi bij 'sneeuwstormvogel'.